Antwoorden
Het is een spel geworden. Een spel met en tegen mijzelf, een spel dat ik niet kan winnen. Of wil winnen. Ik blaas het stof van je foto, maar je bent weinig veranderd in al die jaren. Met mijn hoofd in mijn handen staar ik naar de vlakken op het bord. Vierenzestig zijn het er in totaal, keer op keer tel ik ze na, bang om ook hen te verliezen. Het bord glimt nog steeds zo als vroeger, al is het al jaren niet meer de was die het doet glimmen als een perfecte ijsvloer, maar zijn het de vele tranen die het hout in leven lijken te houden. Van onder tafel grijp ik de derde fles van de avond, op een manier die mij terug doet denken aan jou. Met de fles aan mijn lippen beweeg ik de pionnen over het bord, terwijl ik mij bij elke zet probeer in te beelden welke stuk jij verplaatst zou hebben. In mijn gedachten heb ik het je al honderden keren gevraagd, maar het antwoord ben je mij nog altijd verschuldigd. Net als je mij het antwoord op de vraag waarom je toen voor een andere Koningin koos nog steeds verschuldigd bent.
Een mooi verhaal van de liefde en het smachtend verlangen... 'zijn het de veleN tranen', daar is een n te veel, dunkt me.
Geplaatst door: Sunshine Tenochtithlan | 7-11-07 om 9:47
'Net als je mij het antwoord op de vraag nog steeds verschuldigd bent waarom je toen voor een andere Koningin koos.' Daarmee loopt de zin beter en de pointe komt nóg sterker over.
Geplaatst door: Sunshine Tenochtithlan | 7-11-07 om 9:49
@Sunshine: ennetje verwijderd.
Geplaatst door: vh Roerganger | 7-11-07 om 10:34
In de voorlaatste zin staat al het woord verschuldigd. Daarom zou je de laatste zin zelfs nog korter en sterker kunnen maken: "Net als het antwoord op de vraag waarom je toen voor een andere koningin koos". Dat is misschien grammaticaal niet helemaal 100%, maar volgens mij begrijpt iedereen de bedoeling wel.
Geplaatst door: jan | 7-11-07 om 11:08
Mooie monoloog. Verrassend einde. Maar het einde brengt me ook in verwarring. Dat komt omdat ik voortdurend denk dat de “ik”een man is, terwijl je duidelijke aanwijzingen geeft van het tegendeel. Misschien te 'mannelijk' geschreven? Of vind ik schaken gewoon een mannensport en lees ik het daarom zo.
Ik kan me moeilijk indenken dat ze het stof van de foto blaast. Het lijkt dat ze regelmatig haar sessies houdt.
De toon vind ik knap volgehouden tot aan het eind. Alleen zie ik niet in dat ze het een spel noemt, gezien de wijze waarop ze het beleeft. Daarvoor is het te ernstig, te geobsedeerd. Misschien een “macaber spel?”Past ook mooi bij het introspectieve van “een spel tegen mijzelf, een spel dat ik niet kan winnen.”
Heerlijk triest geschreven
Geplaatst door: Mark | 7-11-07 om 12:04
@Mark: 'mannelijk' geschreven? Wat zijn de kenmerken van 'manneljk' schrijven? En waar zitten die in de bijdrage van Ben O. naar jouw mening?
Geplaatst door: vh Roerganger | 7-11-07 om 12:27
Een prachtig triest relaas. Hij houdt de stilte levendig. Een mooie vertaling van de opdracht.
@Jan: dat vond ik ook jammer, twee keer hetzelfde werkwoord, soms maakt herhaling krachtiger maar in dit geval kan het mi ook weg.
Het stof afblazen vind ik wel kunnen, na het vegen heb je binnen notime weer stof, de lucht wemelt van stofjes. Een mannengedachte misschien. Stof afvegen is niet jullie sterkste punt toch?
*zwabbert intussen vrolijk door*
Geplaatst door: Plien | 7-11-07 om 12:28
@allen: Achteraf gezien had ik inderdaad één van de twee "verschuldigd" weg moeten laten. Het kleine scherm van de mobiele telefoon
én het enthousiasme zullen wel de boosdoeners zijn geweest :P Ik moet zeggen, zeer leuke opdracht weer!
Geplaatst door: Ben | 7-11-07 om 13:14
Mooiste zin: keer op keer tel ik ze na, bang om ook hen te verliezen. Top.
De beginzin ook mooi.
"de perfecte ijsvloer" is mijns inziens iets té. Die haalt de vaart uit het stukje.
De sfeer is inderdaad heel goed tot het einde volgehouden. Mooi, triest beeld.
Geplaatst door: Greetje | 7-11-07 om 13:44
@roerganger;
Daar vraag je me wat. Wat is een mannelijke zin. Daar is geen definitie van te geven, maar ik vind bijv.". . .Met mijn hoofd in mijn handen staar ik naar de vlakken op het bord. Vierenzestig zijn het er in totaal,. . ." een mannelijke zin, terwijl
". . .Ik blaas het stof van je foto. . ." ik weer een vrouwelijke zin vind.
Het onderscheid berust op gevoel, intuitie en willekeur, zoals alles wat je van een schrijver(ster)goed of minder goed vind.Daar ik de enige ben die in het begin in verwarring kwam over het geslacht van de ´ik´is het -achteraf- niet relevant voor de beoordeling van het verhaal.
Geplaatst door: Mark | 7-11-07 om 16:45
Ook ik dacht dat het een man was, die vertelde. Komt waarschijnlijk doordat de schrijver Ben heet, dan ga je uit van een man bij een ik-verhaal. Ik vind de sfeer van het verhaal warm en koud tegelijk. Wel mooi geschreven.
Geplaatst door: trui | 7-11-07 om 16:52
Mannelijk, dat was ook mijn eerste gedachte, meer vanwege de (derde) fles aan de lippen ,terwijl er schijnbaar een aangebroken fles met glas op tafel staat.
Niet echt Ladylike.
Geplaatst door: Brownie | 7-11-07 om 17:30
'welkE stuk jij verplaatst zou hebben'... vermoedelijk stond er eerst 'welke stukken,' maar die -e- is er één te veel.
Geplaatst door: Sunshine Tenochtithlan | 7-11-07 om 17:41
Ik dacht dat ik de "ik" persoon ook een man was. Niet dat ik me er aan stoor, maar ik dacht....laat ik me aansluiten bij de overige reacties.
Eigenlijk nogal logisch dat men denkt dat de hoofdpersoon een man is. Ik denk dat we allemaal eerst kijken wie het stukje geschreven heeft.
Maar ik vind het absoluut niet storend voor het verloop van het verhaal.
In het grootste gros van de boeken herken je direct al aan de schrijftijl of een man of vrouw het geschreven heeft. Zelfs als de hoofdpersoon de opposite sexe betreft.
In zo'n geval transformeert de hoofdpersoon voor mij gewoon in een rauwe vrouw, of gevoelige man.
Maar in dit verhaal is 3 flessen voor een vrouw erg veel en komt behoorlijk mannelijk over. Het verhaal had dan meer in beschonken toestand geschreven kunnen worden.
Geplaatst door: Henriette. | 7-11-07 om 18:22
Oke.....Hahahaha....ik ben niet in beschonken toestand "Ik dacht dat ik de "ik" enz.
Daar moet natuurlijk staan: ik dacht ook dat de "ik" persoon een man was.
(verstopt de 3e lege fles onder de tafel).
Geplaatst door: Henriette. | 7-11-07 om 18:25
@Henriette: als je zou weten dat Ben O. een baard heeft, zou je die baard er dan ook bijdenken als hij in de ik-vorm schrijft? Je hebt me wel op een idee gebracht voor een opdracht...
Geplaatst door: vh Roerganger | 7-11-07 om 21:10
@Roer
Soms staan er weleens een foto van de schrijver op de achterkant van het boek. Eigenlijk zie ik die maar liever niet. Het kan voor mij een verhaal kleuren of ontkleuren. Klinkt raar.....maar ik denk dat foto's als een soort placebo-tje werken. Zelfs als de foto van een totaal ander iemand dan de schrijver afgebeeld zou worden. (stopt de 4e fles onder de tafel).
Ben O. met een baard? Hmmmmm....nee, ik denk het niet. Hij schrijft "met mijn hoofd in mijn handen". Mannen met een baard doen dat niet....en schrijven er dan ook niet over.
Geplaatst door: Henriette. | 7-11-07 om 21:37
Ik weet het! Ik weet het! (*klapt in de handen en springt in de lucht van plezier*).
De ik-persoon is een mannelijke koningin (een Queen).
Geplaatst door: Joop | 7-11-07 om 22:38